امروز پنجشنبه ، ۲ آبان ۱۳۹۸
Thursday 24th of October 2019
نفت WTI
نفت Brent
نفت Opec
آلومینیوم
مس
سرب
پلاتین
نقره
اونس طلا
مثقال در بازار تهران
گرم طلای 18 عیار

محل تبلیغات شما
رشد۸.۴ درصدی تولید فولاد چین در ۹ ماه ۲۰۱۹

صادرات ۷۱۰ میلیون دلاری منطقه ویژه خلیج فارس طی شش ماهه امسال

کاهش ۲۵ درصدی ارزبری زنجیره فولاد

فولاد بافت در تولید آهن اسفنجی از مرز۷۰هزارتن گذشت


محل تبلیغات شما

خروج از كوتاه مدت

بانک مرکزی با موفقیت نرخ برابری پول ملی را از شوک‌های ارزی ناشی از نوسان انتظارات در کوتاه مدت و پیاپی تکرار شونده خلاص کرده است. .
جهت مشاهده تصوير در سايز واقعي بر روي تصوير كليك نمايد
دوشنبه ، ۱۵ مهر ۱۳۹۸
زمان : ۱۴:۱۲:۳۵

 

۱. اگر بخواهم نتیجه تلاش‌های بانک مرکزی در یک سال گذشته را خلاصه کنم، احتمالاً «خروج از کوتاه مدت» برازنده‌ترین گزاره است. به این معنا که بانک مرکزی با موفقیت نرخ برابری پول ملی را از شوک‌های ارزی ناشی از نوسان انتظارات در کوتاه مدت و پیاپی تکرار شونده خلاص کرده است. (جلوی تکرار پیاپی الگوی دورنبوش به صورت مکرر و تکرار مجدد شوک قبل از پایان موج تعدیل شوک قبلی را گرفته است) این دستاورد عمیقا ستودنی و عمیقا ناکافی است.
۲. مدیریت انتظارات از طریق جهت دهی متغیرهای فنی همزمان موثر و واقعی است اما همه ریسک‌هایی که در بلند مدت پیش روی ماست هنوز بر سر جای خود هستند.
۳. رهیافت پولی به نرخ ارز (محاسبه تغییرات نرخ برابری تعادلی براساس تفاوت رشد نقدینگی و رشد اقتصاد) در کوتاه مدت پیشنهاد دهنده نرخ مناسبی برای نرخ ارز نیست (مگر در تورم‌های بسیار بالا و طولانی) اما این به معنای رد کردن فشار «افزایش نسبی سرعت رشد نقدینگی و کاهش نسبی رشد اقتصادی» بر «تراز پرداخت‌ها و نهایتا نرخ ارز » نیست. بخصوص آن که در ایران با بالا رفتن نرخ ارز وضعیت تراز پرداخت‌ها بدتر هم می‌شود. (هم در کوتاه مدت و در قالب منحنی J و هم در بلند مدت بدلیل برقرار نبودن مارشال لرنر) و بخش حقیقی کمک چندانی به بازگشت نرخ ارز به یک تعادل جدید در بلند مدت «نمی تواند» بکند.
۴. حقیقت آن است که بدلایل متعدد شانس بالایی برای پایین آوردن رشد نقدینگی در کوتاه مدت وجود ندارد، اگر چه تلاش برای آن مهم و معقول است. موضوع بخصوص وقتی که بدانیم درباره دلار (علیرغم همه فراز و فرودها) شاهد یک کاهش بسیار شدید رشد نقدینگی در اقتصاد آمریکا بوده‌ایم، سخت تر هم می‌شود.
۵. بنا براين با رجوع به رهيافت پولی برای بازگشت به ثبات بلند مدت هیچ چاره‌ای به جز افزایش رشد نداریم. تمرکز روی کاهش هزینه‌های مبادله و افزایش حجم روزانه عرضه تسویه بین صرافی‌ها، تا کنون مفید بوده ولی هرگز یک ابزار مستقیما به هدف اصابت کننده برای ایجاد ثبات بلند مدت فرض نمی‌شود. اين به اين معنا نيست كه بی‌ثباتی جديد لزوما از زاويه نرخ ارز بروز خواهد كرد. ممكن است تعديل بصورت افزايش شديد و پايدار نرخ بهره يا فشار شديد به تراز پرداخت‌ها باشد. اما خود اينها هم ابدا خبر خوبی نيستند.
۶. بانك مركزی تا كنون نشان داده كه به رشد اهميت می‌دهد. مواردی مثل تامين مالي مولد، تمركز مستقيم روی رفع نيازهای ارزی صنايع بزرگ از روش‌های جديد و  تعهد به ورود به طرح بازآفرينی شهری از مواردی است كه روی رشد موثر است. با اينحال اين موارد و موارد ديگر بخشی از يك راهبرد جامع و منسجم و فعال نيستند. پراكنده و به مقتضای وقايع رخ داده‌اند و ردی از يك طرح كلی در آنها نيست و بعضا ممكن است نبود طرح كلی و كلان آن‌ها را در حد يك امر محدود نگه دارد.
۷. در ساختار اقتصادی بيست سال گذشته بانك مركزی هرگز بخش فعالی از فرآيند توسعه نبوده است و چه بسا همين امر باعث ناكامي چند باره بانك در ايجاد ثبات پولی هم باشد (چرا كه ايده فعالی براي گام بندي نحوه خلق و  هدم پول در فازبندي هاي مشخص فرآيند توسعه ندارد و شكل كلي كار مقاومت ابتدايي و بعد تمكين نهايي در مقابل مقام سياسي بوده بيشتر.) اما اكنون( فارغ از روش پيشنهادی) بانك مركزی ناچار است برای حفظ آن چه با مرارت بسيار زياد بدست آورده و برای صيانت از سرمايه اجتماعی كه با فاصله بسيار زياد از ساير دستگاه‌های اقتصادی ظرف يك سال اخير اندوخته بصورتی فعال و ايده دار وارد (و احتمالا پيشران) فرآيند توسعه شود. وقت انتخاب يك رشته عمل از بين روش‌های مختلف پيشنهادی و با پايمردی پی گرفتن آن است.

✍️ دکتر مجید شاکری

 

 

 

.

نظر شما در رابطه با این خبر



.
محل تبلیغات شما


Copyright 2010-1392 NerkhBox. All Rights Reserved.
Designed By Roxment